Verdwenen bronnen of bronherinneringen

Als klein meisje maakten we vroeger met heel de klas wandelingen in het Everbergbos, dat we in der tijd het Bos de Mérode noemden. Daar zijn nu nog steeds bronnen te vinden. In het grote Everbergbos zochten we de bronnen op om onze drinkfles te vullen. Het water was zó zuiver, en heel lekker om van te drinken! Waar is die mooie tijd gebleven? Als ik terug ga naar mijn streek, dan wandel ik nog steeds in Everbergbos en ga ik nog altijd eens langs de bronnen van mijn jeugd.

Water is altijd van levensbelang geweest voor elk dorp. Stel je voor, dorpsbewoners die op zoek gaan naar bronnen en die met liefde onderhouden. Destijds werd besloten om die bronnen uit te diepen en er pompen op te zetten. Geweldig idee, toch? In het centrum van Huldenberg waren er meerdere van die bronnen. Op ons Gemeenteplein staat iets wat iedereen 'De Pomp' noemt. Alleen is het helemaal geen pomp! Ja, je leest het goed. Er is geen enkel mechanisme dat water oppompt. Dus wat doet het dan? Wel, het water komt eigenlijk van een bron op 60 meter hoogte in de Dreefstraat, een eindje verderop. Het water werd afgetapt: een deel ging naar het kasteel en de molen, en een ander deel naar de brouwerij in het centrum. Het Kasteel van Huldenberg en het voormalige molengebouw liggen hier een beetje verderop richting Overijse. Toen in 1906 'de pomp' werd geplaatst, kwam er een aftakking naar het midden van het plein. Goed gezien, toch? De “Plaetse ofte Merkt” van Huldenberg onstond op 29 september 1681 door het ruilen van gronden. Het plein met 'De Pomp' in het midden werd al snel dé ontmoetingsplek: vrouwen kwamen er roddelen terwijl ze hun was deden, ze wasten er groenten voor een feestmaaltijd, of kwamen water halen om hun huizen schoon te maken. Een gezellige boel dus! De pomp werd in 1906 geschonken door graaf en gravin Thierry de Limburg Stirum en Marie-Thérèse-Astérie-Ghislaine de Thiennes Leyenburg de Rumbeke. Dit deden ze als herinnering aan hun huwelijksdatum in 1856. En als je goed kijkt, zie je de wapenschilden van beide families op het monument staan. 

Huldenbergs Heemblad - een publicatie van de Heemkundige Kring: 2006 – 25ste jaargang – Nr.2

'In de Ganzemanstraat net op de grens tussen Neerijse en Loonbeek zit een grote, spiraalvormige bronput die heel krachtig het water laat kolken. In de jaren 60 zou daarin een paard verdronken zijn. De put is omgeven door bomen en is een gevaarlijke plek.' geeft Jules Vanderveken (geboren 1921) aan.  

De Hogebeek vertrekt in Bertembos met verschillende bronnetjes ter hoogte van de Bosstraat en de Augustijnerhoeve. Op die hoogte sta je op 65 m boven de zeespiegel en achter je zie je de torenhoge telecommunicatiemast op 75 m. Het bos en de velden achter je stijgen tot 80 m en aan de oostkant krijgt de beek ook het water van de steile helling naar de 90 m hoge Schapenheide. (Ernst Gülcher via Facebook)

Grote Burre

Deze bron is ooit vermeld in de Atlas van Meulemans als Borne op die plaats gelegen.

Info LHG

Liters ‘doden-water’ 

Beneden aan het kleine trapje richting de kerk, thv het kruispunt van de E. Gilisstraat en de A. Goossensstraat, was er tot de jaren 60 ook een bron. De hoeveelheid water die hier uitstroomde was van eenzelfde grootteorde als de bron in de Dreefstraat. Ook hier speelde de kinderen met het water. Doordat de bron aan de voet van het kerkhof lag werd het water uit deze put ‘doden-water’ genoemd. “Ik heb emmers van het water van de dode gedronken” stelt René Vanderperren (geboren in 1935).